Jest romantyczką w głębi duszy, żyjącą w najbardziej nieromantycznym ze światów. Nazywana Słodką Abelli ze względu na swój łagodny charakter, Elena uśmiecha się na zawołanie i ma czarującą odpowiedź na wszystko. Jest faworyzowaną córką, idealną mafijną księżniczką... albo tak było. Teraz wszystko, co widzi w odbiciu lustra, to krew plamiąca jej dłonie jak szkarłatna farba. Mówią, że pierwsze wrażenie jest wszystkim. W mętnych wodach nowojskiego półświatka siostra Eleny ma poślubić Nicolasa Russo. Członka mafii, bossa, oszusta – nawet według mafijnych standardów. Jego reputacja jest szeroko znana i mroczniejsza niż jego czarne garnitury i krawaty. Po tym, jak pierwsze spotkanie z Eleną kończy się przypadkowym spojrzeniem z jej strony, zdaje sobie sprawę, że jest równie niegrzeczny, co przystojny. Nie lubi tego mężczyzny ani niczego, za czym stoi, chociaż to nie powstrzymuje jej serca przed waleniem jak deszcz o szkło, gdy jest blisko, ani dreszczu, który przechodzi jej po plecach na dźwięk jego głosu. A on jest zawsze blisko. Mówi jej, co ma robić. Sprawia, że czuje się goręcej niż jakikolwiek przyszły szwagier powinien. Elena może być na zewnątrz Słodką Abelli, ale zaczyna odkrywać, że ma słabość do mroku, do szorstkich dłoni, papierosów i...
Zwrot w przypadku braku dostawy
