Klasyczne Japońskie Tłumaczenie Nowego Testamentu (Mała winylowa okładka) JL44

Nowy Testament został ukończony w 1887 roku (Meiji 20). Komitet ds. Tłumaczeń, kierowany przez Hepburna i S.R.. Brown, zaczął tłumaczyć Nowy Testament w 1874 roku (Meiji 7). Dzieło było publikowane w odcinkach i ukończone w 1880 roku. (Meiji 13). Tymczasem w 1878 roku powołano Stały Komitet Biblijny (Meiji 11), i rozpoczęto tłumaczenie na pełną skalę Starego Testamentu. Tłumaczenie odnosiło się do wersji Króla Jakuba angielskiej Biblii oraz chińskiego tłumaczenia Bridgmana-Culvertsona. Całe tłumaczenie zostało ukończone w 1887 roku (Meiji 20), a w następnym roku odbyła się historyczna uroczystość z okazji jego ukończenia w kościele Shin-ei w Tsukiji w Tokio. Wsparcie finansowe zapewniły amerykańskie, brytyjskie i szkockie Towarzystwa Biblijne. Jest to znane jako „Tłumaczenie Meiji” (oryginalne tłumaczenie), a Stary Testament jest nadal używany dzisiaj jako „tłumaczenie literackie”. Nowy Testament „Tłumaczenia Meiji” został następnie poprawiony i opublikowany w październiku 1917 r. (Taisho 6). Jest znane jako „Taisho Revised Translation”.