Warto wiedzieć:
Jego zdolność do usuwania brudu sprawiła, że Święty Lotos Indyjski w Azji stał się symbolem czystości i oświecenia. W hinduizmie symbolizuje centrum wszechświata, a Budda pojawia się na liściu lotosu. Botanicznie święty lotos indyjski jest tylko zielną rośliną wodną, która rośnie w rozłogi i grube, mięsiste kłącza. Oprócz lilii wodnej, rozwija do dwóch metrów pionowo stojących, długich szypułek i nieskazitelnych liści oraz do 25 cm dużych, pachnących kwiatów, które zawierają nieco dziwaczne kwiatostany zawierające jadalne nasiona wielkości orzecha laskowego.
Naturalna lokalizacja:
Święty lotos indyjski ma swoje naturalne siedlisko w Azji, szczególnie od Japonii przez Chiny po Nepal, a na zachodzie można go znaleźć aż do Morza Kaspijskiego.
Uprawa:
Rozmnażanie nasion w pomieszczeniach jest możliwe przez cały rok. Aby zwiększyć zdolność kiełkowania, możesz lekko zszorstkować nasiona miękkim pilnikiem lub kawałkiem papieru ściernego, aż pojawi się biała warstwa. Następnie umieść go na około 48 godzin w ciepłej wodzie w celu zagruntowania, gdzie ziarno może stać się prawie dwa razy większe, ponieważ wchłonie wodę. Następnie posadź nasiona na głębokość około 1 cm w wilgotnym kompoście doniczkowym i przykryj pojemnik na nasiona przezroczystą folią, aby zapobiec wysychaniu ziemi. Nie zapomnij zrobić dziur w przezroczystej folii i zdejmować ją całkowicie co drugi lub trzeci dzień na około 2 godziny. W ten sposób unikniesz tworzenia się pleśni na kompoście doniczkowym. Umieść pojemnik na nasiona w jasnym i ciepłym miejscu o temperaturze od 20°C do 25°C i utrzymuj ziemię wilgotną, ale nie mokrą. Kiełkowanie trwa zwykle od jednego do czterech tygodni.
Miejsce:
Święty lotos indyjski chce być trzymany w słonecznym miejscu.
Opieka:
Posadź święty lotos indyjski w ubitej gliniastej glebie i zanurz doniczkę na głębokość około 30 do 60 cm w wodzie. Spektakularne łodygi i kwiaty pojawią się latem. W miesiącach letnich możesz podawać nawóz organiczny co dwa tygodnie.
Podczas zimy:
Chociaż święty lotos indyjski ma ograniczoną mrozoodporność do -10°C, zaleca się hibernację kłączy w pomieszczeniu, w ciemniejszym i chłodniejszym miejscu. Zwiędłe liście i łodygi można po prostu odciąć, a kłącze najlepiej przechowywać w pudełku z piaskiem.
Kredyty obrazkowe:
- © © Peripitus - CC-BY-SA-4.0 - http://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0
- © Frank Laue - © Saflax - http://www.saflax.de/copyright
- © Frank Laue - © Saflax - http://www.saflax.de/copyright
- © Romain Guy - CC-BY-SA-2.0 - http://creativecommons.org/licenses/by-sa/2.0
- © Frank Fg2 Gualtieri - Domena publiczna - http://creativecommons.org/licenses/domena publiczna/
- © Shin-? - Domena publiczna — http://creativecommons.org/licenses/domena publiczna/
- © KENPEI - CC-BY-SA-3.0 - http://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0
- © KENPEI - CC-BY-SA-3.0 - http://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0
- © Lord Koxinga - CC-BY-SA-3.0 - http://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0
